“Έχω κάνει λάθος πολλές φορές και το ξέρω πια ήδη πως και σήμερα σχεδόν σίγουρα κάνω το λάθος με σένα. Αλλά για άλλη μια φορά αυτό που μπορεί να αλλάξει στη ζωή μου είναι να δεχθώ αυτό το παράξενο ραντεβού…”
-Σιγά μαντάμ! Ραντεβού σου ζήτησαν, όχι να λύσεις τριτοβάθμια εξίσωση.
Νυχτερινή μου εκπομπή καλώς σε βρήκα πάλι.
-Καλώς όρισες λοιπόν.
Απόψε θέλω να τα πούμε λίγο πιο προσωπικά για τα ραντεβού που χάσαμε… ή που ξεχάσαμε… ή που κάτι έλειπε.
-2 ώρες είναι η εκπομπή ε? Μην μας πάρει και το ξημέρωμα.
Αφορμή αυτό το τραγούδι που είδα το πρωί σε μια σελίδα στο φατσοβιβλίο και το ερώτημα ενός μπλόγκερ για το φλερτ στις μέρες μας…
-Ρε κάτι απορίες που έχει ο κόσμος…
ήρθα απόψε και βολεύτηκα στη λακκούβα που επιμελώς 3 χρόνια έχω δημιουργήσει σε μια συγκεκριμένη μεριά του καναπέ μου
-Kαι στα ΄λέγα να αλλάζεις μεριά, τίποτα εσύ. Να δω πώς θα κλείσει η λακκούβα τώρα.
και να μιλήσουμε όχι όμως μελοδραματικά ή επιστημονικά αλλά με μια πιο χιουμοριστική διάθεση για όσα ραντεβού από αυτά τα περίεργα ραντεβού μπορώ να θυμηθώ.
-Να ανοίξεις το χρονοντούλαπο της ιστορίας… Πολύ σκόνη εδώ μέσα…
“Έχω απόψε ραντεβούουουουου, ρααααντεβού με σένααααααααααα” έλεγε με απίστευτο μπρίο η συμπατριώτισσα μου
-Pepita di Corfu για τους αδαείς.
και γω από αυτήν πήρα παράδειγμα και κάθε φορά που ξεκινούσα για κάποιο πρώτο ραντεβού έπαιρνα τη βούρτσα στο χέρι και τραγούδαγα το ρεφρενάκι όση ώρα ετοιμαζόμουν.
-Η βούρτσα χρησιμεύει και για τα μαλλιά. Αλήθεια στο λέω!
Αλήθεια, τι καρδιοχτύπι ρε παιδί μου; Θα έρθει; Δεν θα έρθει; Θ’ αρέσω; Δεν θ’ αρέσω; Θα μου το δείξει; Δεν θα μου το δείξει; Τι να φορέσω και πως να αποφύγω να γίνω σαν κουκούγερος τσ αποκριές;
-Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα! Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα! Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα καρδιά μου πως χτυπάς.
Αυτά όμως παλιά… όταν ήμουν παιδούλα αθώα με τις μακριές κοτσίδες και τη φράντζα κεραμίδι που μου έδινε άλλους 20 πόντους ύψος.
-Μανία με τους πόντους… Α πα πα πα πα…
Γιατί 15 χρόνια μετά που ξαναβγήκα στο κουρμπέτι και σαν ελεύθερη και νέα (που λέει ο λόγος) γυναίκα που μπορεί πια να φλερτάρει και να δει με πιο ώριμο μάτι το φλερτ… έρχομαι να δηλώσω ευθαρσώς ότι έχω χάσει τη μπάλα, τ’ αβγά και τα καλάθια και το μπούσουλα μαζί.
-Συμφωνώ σε όλα. Και δηλώνω ότι ο ευρών θα αμειφθεί με μενού πλουσιότατο και χορταστικό.
Παλιά, γνώριζες κάποιον, φλέρταρες και όταν άναβε το πράσινο φως και έβλεπες ότι μπορείς να προχωρήσεις στο παρασύνθημα ξεκινούσες δειλά δειλά να προτείνεις έναν περίπατο στη θάλασσα,
-Κάνει κρύο χειμωνιάτικα χρυσό μου.
μια κοπάνα για καφέ στην πλατεία,
-Κοπάνα σε πλατεία δεν λέει, η κοπάνα θέλει το κλειστό της. Μην μας πάρει και κανά μάτι φθονερό και μαρτυριάρικο.
Μια βόλτα με το μηχανάκι (το παλιό καλό παπάκι ή μοτοσακό)
-Ξέρεις από Βέσπα ;
ένα σινεμά ή άντε ένα ποτό γιατί ήμασταν και πιτσιρίκια και τα φράγκα δεν μας περίσσευαν. Και ήταν όλα τόσο ρομαντικά και μελομένα…
-Σαν μελαμακάρονα της Βέφας.
και κάποια στιγμή ερχόταν και η πολυπόθυτη ερώτηση… “θέλεις να τα φτιάξουμε;”
-Τς! Θα τα πάρουμε έτοιμα.
“θέλεις να γίνεις το κορίτσι μου;”
-Τς! Ο Χριστός μίλησε για κοινοκτημοσύνη.
ή για τους πιο τολμηρούς και προχωρημένους έφτανε ένα φιλί για να πει όσα τα λόγια δεν μπορούσαν.
-Ένα φιλάκι είναι λίγο, πολύ λίγο…
Τη σήμερον ημέρα όμως Νυχτερινή μου εκπομπή,
-Καλά έχεις χάσει την αίσθηση του χρόνου λέμε…
άντρες γυναίκες έχουμε ξεχάσει να φλερτάρουμε και όλα γίνονται γρήγορα και συνοπτικά και στο τέλος σου μένει μια γλυκόπικρη γεύση σαν να έχεις φάει μόλις μια ωραιότατη τιραμισού που όμως δεν ήταν αρκετή για να λαδώσει το λιγωμένο εντεράκι σου.
-α) Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας, τι θες λοιπόν?
-β) Το τιραμισού δεν μου αρέσει.
-γ) Αν θες να λαδώσει το εντεράκι, κάνε κανά μπριάμ.
Ναι, μια αίσθηση ανικανοποίητου παντού και για όλους και όπως έλεγε και ο αείμνηστος Σταυρίδης στα “Κίτρινα γάντια” … “πότε τα είπατε πότε τα συμφωνήσατε…” φτάνουμε σε χρόνο ντε τε στο “χούφτοστην χούφτοστην” και στο καπάκι… “καλά ήπιαμε, καλά φάγαμε, καλά περάσαμε… και εις αύριον με υγεία” που λέει και η γιαγιά μου!
-Ααααχ άτιμη κενωνία κύριε Πετροχείλο μου. Άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους ρίχνει στα ξένα χέρια…
Και για να στο κάνω λίγο πιο λιανά… φαντάσου σκηνή σε μπαράκι επαρχιακής πόλης…
-Το έχω…
διάφορα ζευγάρια γύρω τριγύρω να χαίρονται τον έρωτα τους
-Ζαλίστηκα
και συ να προσπαθείς να το παίξεις άνετη κι ωραία παρόλο που δεν είσαι το μοναδικό μπακούρι στην παρέα.
-Μπακούρια υπάρχουν πολλά. Σαν και σένα όμως…ΚΑΝΕΝΑ.
Πίνεις, τραγουδάς, χορεύεις στο τσακίρ κέφι και λικνίζεσαι με χάρη προς το μέρος του αγοριού απέναντι που σου έχει γυαλίσει από ώρα.
-Σαν να βλέπω την Μαίρη Χρονοπούλου να τραγουδάει στο Πειρατικό Καράβι του Allou Fun Park με το βλέμμα καρφωμένο στον χειριστή του Καραβιού…
Το αγόρι από απέναντι πιάνει την τσαχπινιά
-Καιρός ήταν. Τρεις φορές έχω ξεράσει το τιραμισού.
και αρχίζει τα κεράσματα και τα σφηνοκοπότηρα σύντομα σχηματίζουν συστάδα μπροστά σας στο μπαρ.
-Κι από το πολύ πιώμα βλέπεις τα σφηνάκια σαν θάμνους στην στέπα της Μογγολίας.
Και αν δεν είσαι νεροφίδα ή καλύτερα μπεκροκανάτα…
-Που είσαι… Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;
σύντομα θα έρθει η ώρα που κάποιο άτιμο σφηνάκι θα σου δημιουργήσει την απορία για το αν βρίσκεσαι σε λουνα παρκ ή αν το μαγαζί πάει κι έρχεται από μόνο του.
-Καλέ δεν ήταν τίποτα. Ο μετροπόντικας Ιάσων ήταν. Τον χάσανε στο Αιγάλεω. Σε σας έφτασε;
Και καλά ως εδώ … μπορείς όμως καλέ μου άνθρωπε να μου πεις πως από το μπαράκι και το σφηνακοφλερτ καταλήγεις να κάνεις ασκήσεις… σε δοκό ισορροπίας;
-Και το λένε στην τηλεόραση… Μην πίνεται όταν είναι να οδηγήσετε. Ορίστε που κατέληξες. Να κάνεις κόντρες με τον Ιωάννη Μελισσανίδη…
Βιάζεσαι θα μου πεις και καλά να πάθεις αφού πίνεις σαν την καταβόθρα… και επίσης μπορείς να πεις ότι οκ, δεν έγινε και τίποτα αν πέρασες καλά…
-Πέρασες;
Και πες ότι πέρασα… φταίω εγώ που θέλω να έχω την αίσθηση ότι δεν ήταν μοιραίο
- Ω με συγχωρείτε… ήταν τυχαίο.
και αρπαχτή μιας βραδιάς και ότι μπορεί να συμβεί και αύριο και μεθαύριο και να κάνω ένα όνειρο ρε παιδί μου, έστω κι αν είναι δεμένο στο μουράγιο.
-Να και το λαϊκό πρόγραμμα.
Γιατί τι είναι η ζωή χωρίς όνειρα; Τι είναι η ζωή χωρίς την ελπίδα; Τι είναι η ζωή χωρίς τον τσαμπουκά να πας κόντρα στη μόδα της εποχής και τους φαστ φουντ έρωτες που διακοσμούν το προφίλ ενός κοινωνικού προφίλ δικτύωσης…
-Πάρτο αλλιώς γιατί θα βρεις στην γωνία…
Ναι, θέλω τα παλιά μου ραντεβού τα χαμένα..
-Τα έχεις λοιπόν.
Ναι, θέλω να μπορείς να πεις θα τα πούμε αύριο και όχι τα λέμε γενικά κι αόριστα.
-Τα λέμε αύριο λοιπόν.
Ναι, θέλω το σκίρτημα πριν την πρώτη συνάντηση και περισσότερο πριν το πρώτο φιλί.
-Να προσέχεις όμως την πίεσή σου…
Ναι, θέλω να σιγοσφυρίζω στο δρόμο και να χαμογελώ χωρίς λόγο… ουφ!
-Σου σφυρίζω… για να βγεις σου σφυρίζω… και σιγομουρμουρίζω τον παλιό μας σκοπό….
υ.γ.1)ωΗ αποψινή εκπομπή είναι αφιερωμένη σε εκείνον που μου θύμισε το τραγούδι.
υ.γ.2) Ευχαριστώ για την κατανόηση και τη συμμετοχή τον ακροατή που δεν με έχει εγκαταλείψει ούτε μια μέρα τα τελευταία 6 χρόνια και που πάντα είναι εκεί … η φωνή και το παράλογο μου! Σ’ αγαπώ mon cher Michel!
Ας τα πάρουμε ένα ένα μη μας πέσει και η μέση
Για να βρεις όλα αυτα που θες στη τελευταία παραγραφο πρεπει να ξαναγίνεις παιδί…αμα παραμενεις μη φοβασαι θα σε βρουν αυτά
Εγω πριν τα ραντεβου άκουγα,U2,James Brown,Rolling Stones,Τemptations
Όχι ότι έσκιζα απο επιτυχίες αλλα ποτε Μαρούδα και Βλαχοπούλου( με όλο το σεβασμό διοτι δε τα μπορώ τα αστικοτραγουδα με τίποτα καθοτι της σχολής του ρεμπέτικου).
Οτι ξεκινούσε με ποτο ή σφηνάκι κατεληγε στης μιας βραδυάς το γιασεμί ή στο “ένας μήνας και κάτι”(εμ πόσο να κρατησει η επιδραση του αλκοολ) αλλα και πάλι είχε τη πλακα του διοτι έχουμε να λέμε ιστορίες.
Ξέχασες την ατακα “ξερεις νοιώθω για σενα κάτι παραπάνω απο φιλία” κλασσικό λυκειακό ή γυμνασιακό σλογκαν στις πλατείες κα τα ελάχιστα παρκακια του Πειραιά.
Απο σινεμα αλλο τίποτα αλλα αυτό που συνηθως άκουγα όταν προτεινα σινεμά ήταν
“Όχι αστυνομικό η θρίλλερ έτσι?”
Εμ στην ηλικία των 16-17 που ήθελες να πάμε κοπέλα μου στο ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΑΓΑΠΗ?Δε το είδα ποτε μου και είμαι περήφανος γι’αυτό
Φοιτητης πρότεινα σε μια κοπέλλα που μου άρεσε πάρα πολύ σινεμα.
“DIRTY DANCING?”ρωτάει
Και παίζω το μεγαλο χαρτί της εποχής
“Πάμε να δούμε ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ που παίζει ο Μίκυ Ρουρκ”?
Δε μπορει λέω θα είναι απο αυτές που τρελαίνονται για το Μίκυ….
Πήγαμε,θυμασαι πανω κατω την υπόθεση και τι είδους ταινία ήταν….δε ξαναβγήκαμε.
Επίσης ως βετερανος ή καλύτερα πρώην βετερανος των τυφλών ραντεβου θα σου πω τουτο αν στραβώσει το πραγμα που τις περισσότερες φορές στραβώνει ή πλακώνεσαι στο ποτό και όλα φαινονται ωραία και δε σε νοιάζει και η συνέχεια ή αρχίζεις το δουλεμα και μετα διακωμωδεις τη περιπέτεια με τη παρεα σου και τους φτιάχνεις τη μέρα.
Μου έχει συμβει και με μερικά τυφλά ακομα γελάω ακόμα κι οταν τα διηγούμαι στη καλή μου.
Πολλές καλημέρες
Παντως μια απαντηση σε όποιον μπλογκερ αναρωτιέται γιατι δεν υπάρχουν ραντεβου όπως παλιά μια απαντηση θα μπορουσε να είναι “διοτι ο κοσμάκης δεν πλακωνόταν σε διαδικτυακό γκομενοκυνήγι,προτιμούσε την ανθρώπινη επαφή” και να μη τα ρίχνουμε μόνο ολα στα πισια και στις οθόνες τα θέλε κι εμας η λακούβα μας.
με προβληματιζει το γεγονος πως δεν καταληξαμε καπου. Τι ειναι το ραντεβου τλκ; καλο/κακο/αποδειξη υπαρξης;
Το αγχος το ξερω, το καρδιοχτυπι και τα συναφι, ομως ομολογω πως τωρα το βιωνω διαφορετικα.
τεσπα, σημασια εχει ο ορισμος που δινεις στην παρουσα φαση και οχι η συγκριση με το παρελθον :[
τλκ θτ πμ!